پوشیده نیست که لابی حامی رژیم صهیونیستی از زمان هری ترومن تاکنون، با وجود مخالفتها و انکارهای ظاهری مقامهای ارشد سیاست خارجی و امنیتی آمریکا، بر تصمیمهای رؤسایجمهور ایالات متحده اثرگذار بوده و این روند اکنون و در دوران ترامپ بطور آشکار به نمایش گذاشته شده است.
فرستاده ویژه آمریکا در مصاحبهای گفت ترامپ از خود میپرسد چرا تهران با وجود نمایش قدرت نظامی واشنگتن در منطقه، در برابر خواستههای غرب سر خم نمیکند.
ناوگان صمود از آغاز یک «حرکت جهانی استثنایی» برای شکستن محاصره غزه تا نهم مارس آینده (۱۸ اسفند) خبر داد.
محبوبیت دونالد ترامپ در نخستین سال ریاستجمهوریاش به پایینترین سطح رسیده و میزان تأیید عملکرد او به ۳۶ درصد کاهش یافته، در حالی که نارضایتی عمومی به ۶۲ درصد افزایش یافته است. نظرسنجیها حتی عملکرد بایدن را مطلوبتر ارزیابی کردهاند. همزمان، ترامپ با شورش درونحزبی، فشار دموکراتها، شکستهای قضایی و اعتراضات داخلی مواجه شده است. در عرصه خارجی، اعزام ناوهای جنگی نشانه تشدید تنشهاست. مجموع این تحولات احتمال تضعیف قدرت سیاسی ترامپ و تبدیل شدن او به یک «رئیسجمهور اردک لنگ» را افزایش داده است
پروژههای نهضت ملی مسکن پس از 4 سال 30درصد پیشرفت داشته و با این روند تکمیل 854هزار واحد 13.3 سال طول میکشد.
شبکه المیادین فاش کرد که مذاکرات روز جمعه در مسقط به صورت غیرمستقیم خواهد بود.
از اپستین تا غزه، مسیری وجود دارد که با اشک و خون کودکان فرش شده است. جهان امروز با آزمونی بزرگ روبروست. آیا افکارعمومی اجازه میدهد معصومیت به پای صهیونیسم جهانی و به عبارتی به پای بتهای قدرت و ثروت و شهوت قربانی شود.
دادههای میدانی و اطلاعاتی از منابع مختلف، حضور شناورهای آمریکایی طی هفتههای اخیر را بررسیکرده است.
«میدلایستمانیتور» با تشبیه تنش کنونی بین واشنگتن و تهران به «بحران موشکی کوبا» در اکتبر ۱۹۶۲، نوشت: مقطع کنونی آزمونی برای خویشتنداری راهبردی، فراست دیپلماتیک و توانمندی مدیریت بحران است که در صورت مدیریت نادرست، میتواند به سرعت به تنشی ورای محاسبات طرفین بدل شود.
خاطرات دوران تلخی از ازدواج من و بیل دوباره برایم زنده شد. باور نمی کنید چه قدر غمگین هستم.
تحرکات فزاینده نیروی دریایی آمریکا در منطقه و همزمان فعال شدن کانالهای دیپلماتیک ایران، تصویری متناقض اما نگرانکننده از آینده روابط تهران و واشنگتن ترسیم کرده است؛ تصویری که در آن، مسیر توافق تدریجی و خطر تشدید تنش، فاصلهای بهاندازه یک تصمیم سیاسی دارند.