مسعود شصتچی با ۱۸سال تأخیر دوباره روی آنتن تلویزیون آمد. مهران مدیری که پس از موفقیت سریال «مرد هزارچهره» درنوروز۱۳۸۷، بلافاصله فصل دومش را با عنوان «مرد ۲هزار چهره» در نوروز ۱۳۸۸ روی آنتن برده بود، نزدیک به ۲دهه صبر کرد تا به فصل سوم ماجراهای مسعود شصتچی رسید. «مرد هزارچهره» یادآور دوران اوج مهران […]
شکست آمریکا در افغانستان نه تنها بیش از گذشته عیانتر شده است که خروج غیرمسئولانه نیروهای این کشور از افغانستان پیامدهایی از جمله تشدید بحران پناهجویان افغان را به دنبال داشته و در این میان اروپایی ها نیز از مسئولیت پذیرش این پناهجویان شانه خالی میکنند.
دارون عجماوغلو استاد دانشگاه MIT و یکی از دو نویسنده کتاب معروف «چرا ملتها شکست میخورند» است. کتاب اخیر او و جیمز رابینسون یعنی «راه باریک آزادی» خیلی سریع به یکی از منابع مهم در مورد دولتسازی بدل شد. یادداشت پیشرو که توسط «مرکز توانمندسازی حاکمیت و جامعه» ترجمه شده است، تحلیل این پژوهشگر برجسته دولتسازی در مورد وقایع اخیر کشور افغانستان است. او در این یادداشت تلاش میکند توضیح دهد که مطابق با پژوهشهای مختلف و بهویژه نظریه خود او و جیمز رابینسون در مورد تکوین جوامع و دولتها، رویکرد نیروهای آمریکایی در افغانستان از ابتدا محکوم به شکست بوده است.
شاید روسیه دوست نداشته باشد که شاهد تأسیس یک امارت اسلامی در چند مایلی مرزهای خود باشد، اما تا زمانی که دستور کار طالبان مانند داعش محلی باشد و جهان را شامل نشود و تمرکز آنها بر اعمال قوانین شرعی در افغانستان باشد، هرچقدر هم که این موضوع بد باشد، از نظر مسکو قابل تحمل است. قطعاً سازمان اطلاعات نظامی روسیه مشغول نظارت بر وضعیت موجود خواهد بود، وزارت دفاع نیز مجبور است هماهنگیهای نظامی بیشتری را با همتایان خود در آسیای میانه انجام دهد.
به نظر می رسد ارتش افغانستان با وجود تمام قدرت ظاهری خود دچار سندرم یوساریان و توهم خودمرده پنداری شده است. در این ارتباط، واشنگتن پست به نقل از یکی از افسران افغان توضیح داد که چرا سربازانش جلوی طالبان را نمی گیرند. وی گفت: برادر، وقتی هیچ کس دیگری نمی جنگد، چرا من باید بجنگم؟
بهار سال گذشته، ناظران خاورمیانه از گزارش هایی مبنی بر میانجیگری بغداد بین عربستان سعودی و ایران بسیار هیجان زده شدند. عراقی ها همچنین تلاش دارند که آشتی بین ترکیه و مصر را ایجاد کنند و همین کار را بین آنکارا و ابوظبی انجام دهند. کاهش این رقابت های منطقه ای مطمئناً به نفع یمنی ها، فلسطینی ها، لیبیایی ها، سوری ها و عراقی ها خواهد بود. اما یک جنبه ایرانی نیز در این گستره وجود دارد. کاظمی آنقدر باهوش است که می داند نمی تواند ایرانیان را از عراق خارج کند، بنابراین باید با ظرافت بیشتری عمل کند.
روابط دو کشور همسایه افغانستان و پاکستان از همان ابتدا دچار تنش بوده و عمدتا پاکستان در پی اعمال نفوذ در افغانستان بوده است. مثلا در دوره جهاد مردم افغانستان علیه شوروی سابق، پاکستان از برخی گروه های مجاهدین حمایت به عمل آورد. و سپس دوران طلایی اعمال نفوذ این کشور بر افغانستان دوره امارت طالبانی بود.
در حال حاضر بندر چابهار بخش مهمی از استراتژی دولت هند در راستای محافظت از نفوذ منطقه ای خود و تسریع شکل گیری روند روابط راهبردیش با ایران است. هند ایران را کلید دسترسی به افغانستان و آسیای میانه از طریق بندر چابهار می داند. ماه گذشته در یک کنفرانس ارتباطی در تاشکند، جایشانکار بندر چابهار ایران را به عنوان قطب اصلی ترانزیت منطقه ای پیش بینی کرد. قطبی که به زودی توسط هند، ایران و افغانستان توسعه می یابد تا ارتباطات و روابط تجاری را میان سه کشور تقویت کند.
نیروهای جنگندهی افغانستان در نبردهای آتشین منحل میشوند. ایالات متحده مواضع شورشیان را بمباران میکند تا از فروپاشی کشور جلوگیری به عمل آورد. تحلیلگران و ناظران و همچنین خود افغانها در حالی که خطر طالبان شدت میگیرد، این سوال را میپرسند که نیروهای دفاعی افغانستان چه مشکلی داشته اند؟
پس از خروج آمریکا از افغانستان، ایران باید با احتیاط با همسایه خود تعامل داشته باشد، در واقع ایران نگران است که خروج آمریکاییها به معنای انفجار اوضاع در این کشور، به زیان ایران، چین و روسیه باشد. مشخص نیست ایرانیها و روسها تا چه اندازه در برخورد با طالبان شریک باقی میمانند. گرایش اصلی این دو، تکیه بر سیاست تبدیل تهدید به فرصت است.
مانور مشترک عظیم ضدتروریسم که هفته گذشته، در شمال غرب چین برگزار شد، نشاندهنده نگرانی چین و روسیه از اوضاع افغانستان است. متخصصان میگویند، چین و روسیه رقبای اقتصادی در منطقه آسیای مرکزی محسوب میشوند، اما احتمال آنکه گروههای تندرو در مرزهای این دو کشور به قدرت برسند، سبب شده است که آنها به هم نزدیکتر شوند. برخی کارشناسان نیز میگویند، در صورت رویدادن یک بحران امنیتی در منطقه آسیای مرکزی، ممکن است زمینه برای دخالت مشترک نظامی چین و روسیه در این منطقه فراهم شود. البته عدهای هم میگویند که چنین شرکتی بهسرعت به رقابت تبدیل خواهد شد.