جاده تعامل دو طرفه است

تعامل رویکردی دوسویه است؛ اگر تعامل این است که هر چه دولت بگوید مجلس بگوید چشم، دیگر اسمش تعامل نمی‌شود. پس استیفای حقوق مردم چه می‌شود؟ آیا دولت تا الان عملکرد مثبتی در حوزه اقتصاد، تولید، صنعت، سیاست داخلی و سیاست خارجی داشته است؟ امروز اگر برای مجلسی که چهار ماه از عمرش می‌گذرد، بحث تعامل مطرح شود، اصلا وجاهت ندارد. باید حرفی بزنند که منطقی باشد. برخی زمانی به دنبال سیاست‌بازی و در وقتی دیگر به دنبال سیاست‌ورزی هستند. می‌بینیم افرادی که منتسب به اصلاح‌طلب‌ها هستند، یک روز می‌گویند رئیس‌جمهور باید استعفا بدهد و روز دیگر می‌گویند مجلس شمشیر را از روبسته است. مجلس بالاخره چه‌کاری باید انجام دهد که آقایان راضی شوند؟ به نظر می‌رسد در اتاق فکر جریان رقیب، قرار بر این است که مجلس یازدهم را یک مجلس منفعل معرفی کند و در عین حال به دلیل نزدیک بودن انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰، بگویند این مجلس هم مانند مجلس دهم است. دولت هم که کاری انجام نداده است، برای فرار و رفع مسئولیت می‌خواهند شکست خودشان را این‌گونه جلوه دهند که مطالبه‌گری مجلس را به پای تعامل نکردن مجلس با دولت بنویسند. باید گفت آقایان تعامل را تعریف کنند. تعامل جاده‌ای دو‌طرفه است که هر دوطرف باید از آن استفاده کنند، نه اینکه یک‌طرف به معنای تعامل منویات خود را پیش ببرد. اتفاقا جالب است که من از گروه رقیب می‌خواهم انصاف به خرج دهد و عرایض غیرجناحی و غیرسیاست‌بازانه را مد‌نظر قرار دهد. از اصلاح‌طلبان می‌خواهم تعریفی از تعامل ارائه دهند که مجلس در برابر دولتی که ناکارآمد است، چه‌کاری انجام دهد. اگر مطالبه‌گری کنند متهم به تعامل نکردن می‌شوند. اگر هم سکوت کنند، پس تکلیف منفعت جامعه و مردم چه می‌شود؟ این را تعریف کنند. در یک خط بگویند تعامل به چه معناست. می‌خواهند مردم را با حنایی که رنگ ندارد، رنگ کنند. مردم از این بگو‌مگو‌های بی‌حاصل و این قبیل صحبت‌هایی که هیچ وزنی ندارد، خسته شده‌اند. مردم به دنبال کارآمدی هستند. به دنبال این هستند که مشکل معاش‌شان حل شود. اینکه دولت و مجلس تعامل دارند یا خیر، برای مردم نان و آب نمی‌شود. جای تاسف است برای آنهایی که آدرس‌های غلط به مردم می‌دهند. مردم دیگر مانند گذشته نیستند. اگر این مجلس سکوت کند می‌شود تعامل؟ چهار روز بعد هم می‌گویند این مجلس بی‌خاصیت است.