پوشیده نیست که لابی حامی رژیم صهیونیستی از زمان هری ترومن تاکنون، با وجود مخالفتها و انکارهای ظاهری مقامهای ارشد سیاست خارجی و امنیتی آمریکا، بر تصمیمهای رؤسایجمهور ایالات متحده اثرگذار بوده و این روند اکنون و در دوران ترامپ بطور آشکار به نمایش گذاشته شده است.
همزمان با آغاز نشست فصلی شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی و انتشار برخی گزارشها درباره لابی ایالات متحده برای صدور قطعنامه ضدایرانی، نمایندگی کشورمان در وین به اعضای این شورا هشدار داد که رویکرد قهری و تقابلی، نهتنها به همکاری منجر نمیشود، بلکه چشمانداز دستیابی به راهحل دیپلماتیک را تضعیف میکند.
برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد (WFP) اعلام کرد که میلیونها نفر برای تأمین نیازهای اولیه غذایی خود با مشکل مواجه هستند و در برخی موارد، به دلیل جنگ علیه ایران به گرسنگی حاد دچار شدهاند.
رئیس جمهور آمریکا گزارش آکسیوس درباره مکالمه تلفنی توهینآمیز با نتانیاهو را تایید کرد و گفت که وجود رژیم صهیونیستی به خاطر او است.
مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، در ادامه سیاستهای متناقض واشنگتن در رابطه با جمهوری اسلامی ایران مدعی شد که توافق با تهران میتواند امروز، فردا یا هفته آینده رخ دهد
در حالی که دونالد ترامپ هفتههاست خود را در بنبست ناشی از جنگ تحمیلی علیه ایران گرفتار میبیند، تحلیلگر ارشد رسانه انگلیسی تصریح کرده «ارباب معاملهگر» کاخ سفید در عمل نشان داده قادر به مدیریت یا خارج ساختن خود از بحران جنگی که خود آغاز کرد نیست.
استیو هانکه با انتقاد از مواضع متغیر ترامپ درباره ایران، او را «گمشده در تلاطم جنگ» توصیف کرد.
جنگ ایران محدودیتهای «افسانه» کارآمدی دونالد ترامپ را برملا ساخته و اتکای غریزی او به نمایش رسانهای و لفاظی تهاجمی، نه به موفقیت نظامی قاطع منجر شده و نه حمایت سیاسی پایدار ایجاد کرده است؛ او در شرایط عادی شاید بتواند این سبک و سیاق که برند شخصیاش به شمار میرود را تحت عنوان نتیجه مثبت و حتی موفقیت جلوه دهد؛ اما این بار نه.
جنگ ایران یک فاجعه کامل برای سیاست خارجی آمریکا و اسرائیل بوده و هر توافق احتمالی، تحقیرآمیزترین شکل پایان برای ترامپ خواهد بود.
یک سخنگوی کاخ سفید مدعی شد که مذاکرات ایالات متحده آمریکا با جمهوری اسلامی ایران در حال پیشرفت است.
شبکه سیانان در تحلیلی نوشت بهترین امید برای پایان دادن به جنگی که «برنامهریزی ضعیفی داشته»، ممکن است «صلحی نامطلوب» باشد که مسائل حیاتی را به آینده موکول میکند.