به یاد بچه محلی که زود پرواز کرد..!

هنوز روزهایی را که در کلاس قران ِمرحوم حاج آقا کربلایی(پدر سه شهید) تلاوت
قرآن فرا می گرفت و ذاکر اهل بیت(ع)شد در ذهنم نقش داشت که شنیدم ریه اش بشدت درگیر است.
داشتم خاطرات روزهایی را که کنار رضا کلانتری ،فوتبال یاد می گرفت و پشت موتورِ عباس .. راهی زمین های خاکی می شد و سپس سراز جوانان پاس درآورد را در ذهن مرور می کردم که گفتند ریه اش آمبولی کرده است.
برایش دست به دعا بردم!
برای بازیکنی که از زمین های خاکی و از محله سیزده متری حاجیان قد کشید و به تیم ملی رسید تا بعنوان نسلی ماندگار در فوتبال ایران لقب بگیرد.
خبرِ تلخی بود!
پرواز مهرداد به ملکوت اعلی..!
بازیکن پرسپولیس و تیم ملی که خاطرات او در جام ملت های آسیای۱۹۹۶ هیچگاه فراموش نخواهد شد .در جام جهانی۱۹۹۸ چه خاطره ها که نیافرید، اما حالااز میان ما پر کشید.پرواز کرد و رفت.
پرواز کرد.مثل روزهایی که در اتریش و مسابقات جام باشگاههای اروپا پر کشید و باعث افتخار فوتبال ایران و آسیا شد.
اما این پرواز کجا و آن پرواز کجا…!
آنروز هابه اوج افتخار رسید و امروز به ملکوت اعلی.
سخت است باور درگذشت ِبچه محلی که با نوای حسینی دم یا ابوالفضل العباس داشت.
رفت و با رفتنش ما را سوگ نشاند
سوگ ِ یک بچه محل که دنیای ادب بودودریای معرفت بود .
شوخ طبع بود و با سیمای بشاش ،اما بزرگی بلد بود.
بقول بزرگترها؛بزرگی ،کوچیکی حالیش بود .
همیشه احترام نگه می داشت و گذشته اش را هیچگاه فراموش نمی کرد.
نمک شناس بود و پای سفره پدری زحمتکش و مادری مهربان ودلسوز بزرگ شده بود .
اما زود پرواز کرد.
مثل روزهایی که در فوتبال زود پرواز کرد و به اوج افتخار رسید.
روحش شاد