برنامه نمایش سینماهای مردمی، پردیس سینمای ملت، میلاد و خانه هنرمندان چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر اعلام شد.
سینمای جهان با درگذشت آلون دلون، یکی از خاطرهسازترین بازیگران تاریخ خود را از دست داد؛ بازیگر کاریزماتیکی که علیرغم تمام هیاهویی که در تمام این دههها در اطراف خود میدید اما تنها بود و همین، نکته زجرآور ماجراست که یک سامورایی جسور چرا باید تا این اندازه تنها باشد که علنا اعلام کند تاب ماندن در این دنیای فانی را ندارد.
«نیوشا ضیغمی» گفت: به دلیل تجربیاتی که در زندگی شخصیام داشتم دوست دارم نقش اجتماعی جدی بازی کنم. این تجارب بینشی به من داده که دلم میخواهد آن را در زندگی حرفهایام جاری کنم.
تهیهکننده فیلم «تمساح خونی» به توقف نمایش فیلم به دلیل قانون «۱۴ هفته نمایش» و ضرر مالی آن با این مصوبه اشاره کرد و گفت: هنوز تصمیمی برای ساخت قسمت دوم این فیلم نگرفتهام.
بازیگر فیلم سینمایی «یک جمعیت قابل کنترل» یکی از مشکلات مهم بازیگران پیشکسوت را خانهنشین شدن دانست و گفت: نه نقشهای اصلی برای آنها نوشته و به آنها سپرده و نه از آنها برای حضور در کارها دعوت میشود.
دومین ساخته سینمایی مهران مدیری بهواسطه عدمطراحی راهکارهایی موجه در هنگام بحران، به فیلمی با ریتم کند تبدیل شده که نمیتواند انتظارات حداقلی مخاطب را پوشش دهد.
پیکر مرحوم سعید راد هنرمند نام آور کشورمان در قطعه هنرمندان بهشت زهرا س آرام گرفت
بازیگر فیلم سینمایی «دوئل» گفت: دوران دفاعمقدس دورانی بود که بهترین مردمان برای دفاع از مرزهای وطن جان خود را فدا کردند و مثل گل پرپر شدند. من به عنوان یکی ایرانی که هیچوقت عرق ایرانیام تمام نمیشود، هرگونه اقدام باکیفیت برای تکریم این افراد را ضروری میدانم.
فیلم سینمایی «ماهی در قلاب» به کارگردانی محیالدین مظفر و تهیهکنندگی امیر تاجیک و دیمیتری پیرکولاف به عنوان اولین محصول سینمایی مشترک ایران، روسیه و تاجیکستان در این کشور رونمایی شد.
جشنواره فیلم فجر به عنوان مهمترین رویداد سینمایی کشور مجالی است تا فیلمهای تولیدشده باکیفیت را به سبد آثار سینمایی برای اکران متنوع و گسترده تر عرضه کند، اما تعداد فیلمهای این رویداد که طی سالیان گذشته در صف اکران مانده اند هم چندان کم نیست، آثاری که برخی نام کارگردانهای بزرگ را یدک می کشند و برخی هم گمنام تر و همچنان چشم به راه اکران هستند.
راهاندازی «گروه سینمایی فرهنگ» که اخیرا توسط سازمان سینمایی مطرح شده، این نوید را میدهد که اگر همه چیز در شکل عملیاتی خود بهمانند آنچه روی کاغذ آمده، صورت گیرد، باید منتظر یک تحول شگرف در زمینه نمایش آثار فرهنگی بود. فیلمهایی که مهمترین دغدغه آنها در حوزه اکران نداشتن سالن یا برخورداری از سانسهای مرده است که هیچ دستاوردی برای این آثار تاکنون به همراه نداشته است.